जाम्यांग नोरबू यांनी 'विसरलेल्या' तिबेटी लोकांच्या कथा - प्रतिकार लढवय्ये, गुप्तहेर, सैनिक, शेतकरी, व्यापारी, अगदी रस्त्यावरील भिकारी--आणि कुशलतेने तिबेटी संघर्षाच्या एकाच गौरवशाली 'स्मृती इतिहासात' त्यांच्या असंख्य लेखाजोखा मांडल्या आहेत. वाचकाला तिबेटच्या आधुनिक इतिहासाच्या गुंतागुंतीच्या गूढ समजासाठी ते स्वतःच्या बालपणातील आठवणी वापरतात: चिनी आक्रमण, खाम आणि आमडो येथील उठाव, फोर रिव्हर्स सिक्स रेंज रेझिस्टन्स फोर्सची निर्मिती, मार्च '५९ ल्हासा. उठाव, सीआयएने हवाई ऑपरेशन्स, 68/69 च्या न्येमो शेतकरी उठाव आणि उत्तर नेपाळमधील मुस्टंग गुरिल्ला फोर्सला पाठिंबा दिला, जिथे नोर्बूने नंतर सेवा दिली.

निर्वासितांच्या वसाहतींमध्ये ट्रॅक्टर चालवण्यासाठी, निर्वासित मुलांना शिक्षण देण्यासाठी, तिबेटन इन्स्टिट्यूट ऑफ परफॉर्मिंग आर्ट्समध्ये नाटके तयार करण्यासाठी आणि तिबेटन ऑफिस ऑफ रिसर्च अँड अॅनालिसिस (TORA) आणि फ्रान्सच्या बाह्य गुप्तचर संस्थेसाठी (SDECE) बुद्धिमत्ता गोळा करण्यासाठी त्यांनी घर सोडले आहे. तो या किस्सा आत्मचरित्र म्हणून वापरत नाही तर जीवन, कृत्ये आणि बर्‍याचदा, अनेक तिबेटी लोकांच्या शोकांतिका सांगण्यासाठी वापरतो आणि आयुष्यभर ज्यांच्याशी मैत्री केली होती - जवळजवळ सर्वांनी अलीकडच्या घडामोडी घडवण्यात महत्त्वाची भूमिका बजावली होती. त्यांच्या देशाचा इतिहास परंतु ज्यांचे योगदान अजूनही गायब आणि विसरलेले आहे. भूतकाळातील या अनेक विसरलेल्या आवाजांचे 'प्रतिध्वनी' संकलित करण्यासाठी आणि वाद्यवृद्धी करण्याच्या जाम्यांग नोर्बूच्या आजीवन वचनबद्धतेमुळे एक गीतात्मक, शिकलेले आणि करुणामय पुस्तक तयार झाले आहे ज्याचे वर्णन तिबेटी स्वातंत्र्य लढ्याचे गद्य महाकाव्य म्हणून केले जाऊ शकते.