एका मध्यमवर्गीय, सारस्वत ब्राह्मण कुटुंबात जन्मलेल्या, डॉ. शारदा कबीर यांनी डॉ भीमराव आंबेडकरांना जीवघेण्या आजारांनी ग्रासलेले रुग्ण म्हणून भेटले आणि त्यांना ओळखले आणि अखेरीस 15 एप्रिल 1948 रोजी सविता आंबेडकर असे नाव देऊन त्यांच्याशी विवाह केला. त्यांच्या लग्नाच्या दिवसापासून ते 6 डिसेंबर 1956 रोजी डॉ. आंबेडकरांच्या मृत्यूपर्यंत, तिने त्यांना त्यांच्या काही महान कामगिरीमध्ये मदत केली - भारतीय संविधानाचा मसुदा तयार करणे, हिंदू कोड बिल तयार करणे, द बुद्धासह त्यांची काही प्रसिद्ध पुस्तके लिहिणे. आणि त्याचा धम्म, आणि लाखो दलितांना बौद्ध धर्मात नेत आहे. त्यांच्या मृत्यूनंतर, डॉ. आंबेडकरांच्या काही अनुयायांनी तिला अस्पष्टतेत अडकवले, ज्यांनी तिला त्यांच्या राजकीय महत्त्वाकांक्षेसाठी धोका म्हणून पाहिले. 1970 मध्ये ती सार्वजनिक जीवनात पुन्हा उदयास आली आणि तिच्या पतीने दलित समाजाच्या कल्याणासाठी ज्या मिशनसाठी आपले जीवन समर्पित केले होते त्या मिशनवर ती पुन्हा कामाला लागली. डॉ आंबेडकरांच्या सहवासात हे त्यांचे आत्मचरित्र 1990 मध्ये पहिल्यांदा मराठीत प्रकाशित झाले.

नदीम खान यांनी केलेला हा इंग्रजी अनुवाद विसाव्या शतकातील महान व्यक्तींपैकी एकाचे एक अत्यंत मौल्यवान आणि विस्मृतीत गेलेले पोर्ट्रेट शोधून काढतो. एक खंबीर सेनानी, एक उत्कृष्ट अभ्यासक आणि एक प्रतिष्ठित नेते, डॉ बीआर आंबेडकर हे सर्व आणि बरेच काही होते. सविता आंबेडकर आपल्या पतीची एक वेगळी बाजू जिवंत करतात: एक माणूस ज्याने रोमँटिक पत्रे लिहिली, तिने काय घालावे हे ठरवले, स्वादिष्ट मटण करी मारली, व्हायोलिन वाजवले आणि शिल्पकलेतही हात आजमावला. आंबेडकरांचे मानवीकरण करणारे हे पुस्तक आहे जे आजपर्यंत इतर कोणत्याही पुस्तकाने केले नाही.