ही कादंबरी खर्‍या अर्थाने 'स्त्रीचे संपूर्ण आकलन' आहे. लेखकाने ते अपूर्ण सोडले आहे, पण मनाच्या जागरणाने ते पूर्ण होते म्हणून आपण ते अपूर्ण समजू नये. लेखकाने ही कादंबरी 1950 साली लिहिली आहे. पण आजही ती सर्वात मनोरंजक आणि वाचनीय आहे. ही कादंबरी प्रकाशित होईपर्यंत कादंबरीकार हा एक कमकुवत सर्जनशील साहित्यिक म्हणून ओळखला जात होता, परंतु वरील कादंबरीने त्यांची भक्कम बाजू वाचकांसमोर आणली, तो क्रांतिकारी, विचारशील लेखक होता आणि अतिशय संवेदनशील विचारसरणीचा होता आणि स्त्रियांना मदत करू इच्छित होता. त्यांच्या उन्नतीमध्ये. आधुनिक स्त्रीला कायद्याची, विशेषत: कलम १४४ची माहिती असावी, असे लेखिकेला नेहमीच वाटत होते. शिक्षित होऊनही ती लग्न करणार आहे हे खरे, पण लग्नानंतर आणि आधी तिच्या मनाची मांडणी झाली पाहिजे. साचेबद्धतेची, सामाजिक घडणीची अखंड प्रक्रिया तिच्या आयुष्यात घडली पाहिजे की शिक्षणानंतरही ती पतीच्या हातची बाहुली बनून राहणार आहे? समाजातील पुरुष सदस्यांप्रमाणे तिलाही मन आहे, स्वातंत्र्य आहे हे समाज का ओळखत नाही? पुरुष स्त्रीला मित्र का मानत नाही? स्त्रीकडे फक्त आणि फक्त स्त्री म्हणून का पाहिले जाते? हे प्रश्न आजच्या स्त्रीलाही तितकेच लागू पडत नाहीत का? एकविसाव्या शतकातही?