३१, १९८४....सकाळची वेळ. त्या आपल्या बगिच्यातून चालत निघाल्या. चेहऱ्यांवर स्मितहास्य. दोन्ही हात जोडून नमस्कार करत आहेत. इंदिरा नेहरू गांधी त्यांच्याच अंगरक्षकांनी हत्या केली. त्यांनी आपलं जीवन जसं व्यतीत, अगदी अगदी तसंच त्यांना प्राप्त केलं. लोकांची व्यापारी आणि शेवटी एकाकीच! एका महानाट्याचा, एका आयुष्याचा हा असा महाभयंकर शेवटचा. ज्या युगात भारतीय राष्ट्रवादाने जन्म घेतला त्याच युगात इंदिराजींचा जन्म. पिता त्यांचे जवाहरलाल नेहरू यांनी त्यांना `क्रांतीची अपत्य` म्हणून संबोधले. -शरीर मनाने अशा इंदिराजींनी कणखर उत्तरोत्तर भारतातील राजकारणात अत्यंत गंभीर भूमिका घेतली आहे, हे मुळी विधिलिखितच आहे. ही भूमिका अंगिकारताना त्या काहीशा कचरल्याही. एकेकाळी शरीरप्रक्रियाकृतीजूक आणि स्वभावाने लाजाळू आणि अंतर्मुख इंद्रायणींनी एकामागे त्यांच्या मागे असलेल्या आपल्या बाहेरील कार्यकारी मंडळाला स्वीकारले आणि मात्र वगळले नाही. पॅनेल सामथ्र्यशाली व सर्वात मोठ्या प्रमाणात त्यांची गणना गुण. जगातील सर्वात मोठ्या राष्ट्राच्या त्या बनल्या समाजात, येथील धर्मधर्मामध्ये दुफळी माजलेली होती. या अवाढव्य मूल्य समाजाची मानसिकता अत्यंत क्लिष्ट होती. येथे पुरुषांचे वर्चस्व होते. ज्या स्त्रीने सर्वात मोठ्या मिले राष्ट्राचे नेतृत्व केले आहे, ज्या स्त्रीने समर्थपणे स्वागत केले आहे, विसाव्या स्थानाच्या इतिहासात ज्या स्त्रीने आपली नाममुद्रा उमटवली आहे आणि ज्या स्त्रीला `वूमन ऑफ द नियम` म्हणून गौरव आले आहे अशा स्त्रीला जीवनाचा मागोवा कॅथरीन फ्रँक यांनी येथे दाखल केले आहे.