'वेरूळ लेण्यांतील शिल्पवैभव' हे पुस्तक लेख राधिका टिपरे यांनी इतिहास आणि पुराणे सूक्ष्म अभ्यास तयार केला आहे. शिल्पकारांचे मुलेवरील भावभावनांचे वेध, त्यांच्याशी संवाद साधत लाल्यपूर्ण शैलीत त्यांनी शिल्पकारांचे चित्रवार वर्णन केले आहे. बौद्ध, हिंदू राजा आणि जैन धर्मीयांनी तीन कालखंडात या लेण्यांची निवड केली आहे. यावी सणाच्या पाचव्या हजारापासून प्रथम चरण प्रक्रिया एक वर्ष सुरू होती. अगणित अनामित शिल्पकारांनी पिढ्यान्पिढ्या परिश्रम करून हे अद्भुत शिल्पविश्व साकारले आहे, तेही साधनांचे साहाय्यने. भारताला प्राचीन अशी सांस्कृतिक परंपरा आहे. उदार, सहिष्णू आणि चंडप्रतापी राज्यकर्ते त्या काळी प्रश्नात होते. अनेक ठिकाणी लेण्यातील विलोभनीय शिल्पकलां कलेची साक्ष देत आहे. औरंगाबादमिल वेरूळची लेणी एक. सुमारे दोन सैनिक चिन्ह पाषाण खोदून कोरलेली समूहशिल्प वेद-उपनिषिदे, पुराण देव-देवता आणि अलौकित्व विषद करतात. सुमारे दीड हजार व्यक्त सामाजिक, सांस्कृतिक आणि राजकीय परिक्षेचे प्रतिबिंब या शिल्पकलेतून. जीवनमूल्यांना आधारभूत शिल्पकला आपल्याला जीवन जगण्याची नवी दृष्टी देते. द्वैत-अद्वैत, सगुण-निर्गुण, आकार-निराकार आणि ईश्वराची निरामता या गोष्टींना मनुष्याला उद्धृत केले आहे ते या शिल्पकलानेच. काली दगड तुटून शोधून आपला भूतकाळ कोरी शिल्पांतून मूकपणे आपला संवाद साधत असतो. एका व्यक्तीच्या भावनांचा स्रोत निर्माण होतो, तो आपल्या-अव्यक्त अशा कल्पनांना छेद देतो 'लोकसंवाद'च असतो. या पुस्तकातील वेरूळ लेण्यातील प्रत्येक शिल्पाचा इतिहास किंवा पौराणिक वाचनातून संदर्भांचे निरीक्षण केले, तर वजनाने आनंदी वैपटीने अधिक असेल, यात शंकाच नाही!