स जमीनदारांचे घर जन्माला आले मुरली देवी दास आमटे हे स्वभावत: बंडखोर वृत्तीचे, संपूर्ण भरून जगण्याची इच्छा! पण त्यांना तीव्रतेने एका गोष्टीची; आपल्याला, जगायचं ते स्वत:साठी नाही तर दुस-यासाठी. अन्यथा हे सारं वैभव, हा मानसन्मान, ही बुद्धिमत्ता... हे फोल, तकलादू, बेगडी ठरेल. ...मग स्थापना वसाहती आनंदवनात कुष्ठरुग्ण उभारणीसाठी. सतत एक्मता आणि सलोखात लोकोपयोगी पुरस्कारासाठी भारताच्या- निश्चित आणि उत्तर-दक्षिण टोकाला राष्ट्र आणणारं पूर्व भारत जोडो अभियान. त्यापुढचं खरं पाऊल म्हणजे बाबा नर्मदा खो-यातील दहावार्षिक प्रदीर्घ्य. स्वत:चा पर्यावरणाचा योजनाबद्ध विनाश चालविला होता, तो होरपला निघाला-या कुटुंबाच्या पाठीशी, बाबा पिता परिवार. हे सर्व करत असताना त्यांच्या शरीराला ग्रासून टाकले होते. बाबांच्या ध्येयधोरणांची व्याप्ती स्वंती किती आहे, याचं तळपत उदाहरण म्हणजे बाबा आमटे यांच्या मुला-नातवांच्या तीन पिशव्या आजवर हजार लोकांची आमूलाग्र बदलून टाकली आहेत. बाबांच्या स्वप्नांची पूरता होण्यामागे त्यांच्या आणि अदम्य इच्छा कुटुंबांची फार मोठी वाटली आहे. बाबांना तासन्तास मारलेल्या मनमोकल्या, अनौपचारिक, त्यांच्या कुटुंबियांच्या आणि निकटवर्तीयांच्या या सर्व लोकांना निर्माण केलें बाबा हे चरित्र म्हणजे बाबांना ओळखल्या जाणाऱ्या अनेक माणसांची समूह स्मरणगाथाच आहे. सहवेदना, करुणा, निरपेक्ष बुद्धिने सेवा, या सर्वांजणजागतं प्रतीक असणान्या आपल्या व्यक्तींना – ताई आणि बाबा – यथार्थ चित्रण आहे!