सोफी आणि मॅटेओ तरुण आहेत आणि प्रेमात आहेत, त्यांच्या बुर्जुआ इटालियन संगोपनाबद्दल असमाधान सामायिक करतात. साहजिकच, साठ आणि सत्तरच्या दशकातील इतर अनेक पाश्चात्य तरुणांप्रमाणे तेही भारतात जातात. पण आश्रमातील जीवनातील वास्तव त्यांच्यातील मतभेदांना प्रज्वलित करतात; सोफीला पर्यटक व्हायचे आहे आणि गोव्यात जाऊन कोळंबी खाण्याची इच्छा आहे, ज्याचा मॅटेओने तिरस्कार केला आणि 'खरा' भारत शोधला. व्यावहारिक सोफीचा त्यांना येणाऱ्या त्रासांमुळे भ्रमनिरास होतो, तर तिचा नवरा, जो आध्यात्मिक पूर्ततेसाठी तळमळतो, केवळ तपस्वी जीवनाची शुद्धता पाहतो आणि त्याला एक करिष्माई गुरू आईकडे घेऊन जातो.

आजारी असलेल्या मॅटेओवर पुन्हा हक्क मिळवण्याचा प्रयत्न करत, सोफी वेगळ्या सत्याच्या शोधात नवीन प्रवासाला निघते; आईच्या रहस्यमय भूतकाळातील. लवकरच, तिला कळले की अमरचा स्वतःचा इतिहास आहे; कैरोमध्ये जन्मलेली, ती एके काळी लैला होती, ती एक नृत्यांगना होती जी 'दैवी प्रेम' शोधण्यासाठी मुंबईत येण्यापूर्वी जगभर फिरली होती. तिघांपैकी प्रत्येकाला, त्यांच्या वैयक्तिक शोधात जे सापडते, ते प्राचीन सत्य आहे: ते शहाणपण प्रवासातच सापडते.

भावनिक निर्वासन, पवित्र आणि अपवित्र प्रेमांचा एक ढवळून काढणारा, गहन शोध, इथाकाचा प्रवास ही एक उत्कृष्ट कादंबरी आहे.