अन्नलं अन्नक्रांता येता तेव्हापासून त्याच्या उत्कंती वाटचालीत एक माणूस महत्त्वाचं वळण घेतलं. किंबहुना आपलं अन्न पाणी उपलब्ध असतानाच 'हंटर गवर' हे स्वरूप त्यानं आपल्या सुसंस्कृत आधुनिक बनवण्याची वाटचालीला बसवलेली मानव केली. अन्नातून खायला लागलेले पचनसंस्थेत जसे उत्तनुरूप बदल होत गेले तस माणसाचा सांस्कृतिक विकास होत होता. आयुर्वेदात आपला या कार्यक्रमाला अन्नावर संस्कार करणे असंच बसत आहे. जीवनशैलीची प्रक्रिया हीही एक अर्थ संस्कृती निर्माण प्रक्रिया ठरते. खाण्याजोगं अन्न तयार करणं यासाठी फक्त मीआधीही काही प्रक्रिया कराव्यात. पूर्वतयारी विकसित करणे. प्रमाण नेमकं किती असावं याचं व्यवधान राखावं लागतं. ही फक्त अवधानं पार पाडताना आपण एक वैज्ञानिक प्रक्रिया पार पाडत असतो याची खात्री सुगरणी नसते. त्या क्रियापाठी विज्ञानाची जी संकल्पना अनुस्यूत आहे ती मी मानलं ते कितपत असं नाही? आणि सर्व विज्ञानाची बाब म्हणजे ज्यांची फारशी जवळीक नाही अशा सुगरणी हे विज्ञान किपत रुचेल? की तो घास खाली उतरणार नाही? अशा प्रश्नांची उकल करणारे हे पुस्तक.