सध्या सारेच पालक आपल्या आवडीचे रेसाच्या घोड्यांसारखे बघत आहेत. आपल्या आवडनी डॉक्टर, इंजिनियर व्हायला पाहिजे किंवा अधिकाधिक पैसा अशा ठिकाणी गेले पाहिजे. पुष्कळदा तर विटेचा, नीती-अनीतीचा विचार केला नाही. त्यापेक्षाही काँग्रेसची इच्छा म्हणजे कुवतीची बौद्धिक किती, त्यांचे प्रश्न आणि प्रश्न काय, पालकांचे प्रश्न येत आहेत. कौटुंबिक ताणतणाव आणि कमालीची विपन्नावस्था निर्माण होते. अशी परिस्थिती व्यवस्था समाज निश्चित सुचत नाही.
त्या शिक्षणाला 'ही शिक्षणाची गोष्ट, तर सर्वांगीण विकास पाहिजे, तरच शिक्षणाचा अर्थ प्राप्त होतो. आनंदाचे यश म्हणजे संस्कार किंवा चमत्कार नाही, तर ते त्यांचे फळ आहे. नुसत्या सुविधा पुरविल्या म्हणजे आनंदाचा विकास होत नाही, तर महिला आणि प्रसन्न वातावरणात मुले घडतात. सध्या सगळा समाजच स्वयंकेंद्रित आहे. अशा प्रकारच्या नैसर्गिकांमध्ये सामाजिक जाणिवा संस्‍कृत केल्‍याने तुम्‍ही सादर पुस्‍तक भरले पाहिजे. मला वाटते आजच्या ही बाब फार-फार मूल्याची आहे.
एकंदरीत प्रस्तुत पुस्तकात बालविकास केंद्रस्थानी आला आहे. त्या चाहत, शाळा, पालक, शिक्षक संस्कार, नैतिकता, सामाजिक, सामाजिक, व्यक्तिमत्व विकास, लोकशाही खेळाचे स्थान इ. अनेक बाबींचा विचार सौ. पुष्पा सोळंके यांनी फार विस्ताराने आणि सूक्ष्मपणे केला आहे. हे पुस्तक पालकांनाच नाही, तर शिक्षकांना मार्गदर्शन करणारे ठरणार आहेत.
– डॉ. नागनाथ कोत्तापल्ले