“लहानपणी आपण अनेक नवनव्या गोष्टी पाहत असतो, अनुभवत असतो; तेव्हा त्या समाजाच्या स्वत:च्या: समाजाच्या जडणघडणीतलं पण आपल्याला नीट कळत नसतं. अर्थात, तसं ते कळण्याचं वयही नसतं. मात्र त्यावेळ ते अनुभव मनावर स्वरूपी कोरले जातात आणि त्याचे कार्यकारणभाव आठवले पुढच्या क्षणांवर आपल्याला उलगडत अडचणी येतात. माझे चित्रही असंच. देश भर नुकताच प्रजासत्ताक होता. उत्साह उत्साह नवं वातावरण पसरलं. माधवनं प्राधिकृत सेवेतच जावं घरच्या पालकधार्‍यांचा आग्रह होता. मध्यभागी ते तसं बोलूनही दाखवतात. दरम्यान, पंचवार्षिक निकालाची नवी संकल्पना पूर्ण वृत्तपत्रांतून इतर असे. विकासाची नवी आणि मूल्याकांक्षी दालनं आता उघडणार आहेत, मलाही जनता लागलं नाही. त्यातूनच माझ्या मनातली स्थापत्य अभियांत्रिकीची ओढ हळूहळू पक्की होत गेली आणि पुढे लोकसेवा आयोगाच्या स्पर्धा परीक्षेतून निवड झाल्यावर आयुष्यात जलतरंग उमटले ते कायमचेच.”