• हे पुस्तक एक अग्रगण्य आणि पुरोगामी शासकाचे राजकीय वर्णन आहे जो त्याच्या काळापेक्षा खूप पुढे होता. ज्या वेळी ब्रिटिशांनी उर्वरित भारतात भारतीय राज्यकर्त्यांना गुलाम बनवले होते. बडोद्याचे महाराज होते ज्यांनी स्वातंत्र्यसैनिक आणि सामाजिक कार्यकर्त्यांना चपळाईने पाठिंबा दिला आणि क्रांतिकारक कार्यांना पाठिंबा दिला. तसेच, राजेशाहीचे लोकशाहीत रूपांतर करण्यासाठी पहिली धाडसी पावले उचलून त्यांनी आधुनिक भारताचा पाया घातला.
• मतदानाचा अधिकार, ग्रामपंचायतींची स्थापना, सक्तीचे प्राथमिक शिक्षण, सार्वजनिक वाचनालय, जातीवाद संपवणारे कायदे, बालमजुरी आणि बालविवाह बंदी यांसारख्या सुधारणा घडवून आणून. तसेच पुरेसा पाणीपुरवठा, जमीन सुधारणा, सार्वजनिक आरोग्यसेवा धोरणे, व्यावसायिक प्रशिक्षण, सामाजिकीकरण आणि फौजदारी न्यायाची धोरणे आणि लोकांपर्यंत पोहोचण्यासाठी आणि प्रशासकीय प्रक्रियेत पारदर्शकता आणण्यासाठी माध्यमांचा वापर करून, त्यांनी आपल्या राजवटीला एक आदर्श मॉडेल बनवले. शासन
• लोकांमध्ये लिखित शब्द आणि कलांची आवड निर्माण करण्यासाठी त्यांनी जाणीवपूर्वक कला आणि साहित्य यांना उदार संरक्षण दिले. ते एक यशस्वी शासक, कुशल प्रशासक आणि दूरदृष्टी असलेले विचारवंत होते यात शंका नाही. तथापि, त्यासोबतच, अत्यंत राजकीय घुसमट आणि आव्हानात्मक जीवनानुभवांवर मात करण्याची आणि त्यांना कृपेने आणि सन्मानाने सामोरे जाण्याची क्षमता त्यांनी आत्मसात केली होती.
• म्हणूनच या कथनाला प्लेटोच्या 'द रिपब्लिक' आणि 'आद्यपात्र', रामचंद्र पंत अमात्य यांचा शाही हुकूम, मराठा साम्राज्याच्या धोरणाच्या तत्त्वांवर महत्त्व प्राप्त झाले आहे.