15 ऑगस्ट 2021 रोजी रात्र पडताच तालिबानने अफगाणिस्तानची राजधानी काबूलमध्ये प्रवेश केला. युनायटेड स्टेट्स, त्याचे पाश्चात्य सहयोगी आणि प्रॉक्सी अफगाण सरकार यांच्याशी वीस वर्षांच्या संघर्षानंतर, एकदा अल कायदाशी संरेखित झालेला इस्लामिक अतिरेकी गट साम्राज्यांच्या स्मशानभूमीत आणखी एका परदेशी शत्रूला दफन करणार होता. आणि अमेरिकेसाठी, महासत्ता, ही आणखी एक परदेशी आपत्ती होती. तालिबानच्या ताब्यात शहरे आणि गावे झपाट्याने पडल्यामुळे, पाश्चात्य सैन्याने आणि दूतावासातील कर्मचारी अशा देशातून पळून जाण्यासाठी धडपडत होते ज्यावर त्याचे सरकार नियंत्रण गमावले होते. जगाला 2021 मधील काबुल 1975 मधील सायगॉनसारखे दिसत होते.

काबूलमधील ऑगस्ट हा अमेरिकेच्या सर्वात प्रदीर्घ मिशनचा अचानक आणि गोंधळात टाकणारा शेवट कसा झाला याची कथा आहे, ज्यांचे जीवन उलथापालथ झाले होते अशा अफगाण लोकांच्या डोळ्यांतून सांगितले गेले: एक तरुण स्त्री जी विद्यापीठात शिक्षण घेण्याचे स्वप्न पाहते परंतु तिचे कुटुंब आता तिला सोडून देऊ इच्छित आहे. सुरक्षेच्या बदल्यात तालिबानला; राष्ट्रपती पदाचा कर्मचारी जो त्याच्या सभोवतालचे सरकार कोसळले तेव्हा गोष्टी एकत्र ठेवण्यासाठी जिवावर काम करतो; कुख्यात बागराम तुरुंगातील एक कैदी जो तुरुंगाच्या रक्षकांनी त्यांचे पद सोडून दिल्यावर अचानक स्वत:ला मुक्त केले. अँड्र्यू क्विल्टी हे मूठभर परदेशी पत्रकारांपैकी एक होते जे शहर पडल्यामुळे काबूलमध्ये राहिले. हे उल्लेखनीय पुस्तक म्हणजे त्या नाट्यमय शेवटच्या दिवसांचा त्यांचा प्रत्यक्ष लेख.