राष्ट्रकूटांच्या राजवटीत दक्षिण भारतातील हे आठवे शतक आहे. भारतीय तत्त्वज्ञान त्याच्या शिखरावर आहे, आयुर्वेदिक ज्ञान संकलित केले जात आहे आणि नवीन ग्रंथ वाचण्यासाठी आणि लिहिण्यासाठी नवीन प्राकृत भाषा विकसित केल्या जात आहेत. शर्वय नावाची नायिका अनेक तोटे घेऊन या जगात जन्माला आली आहे. ती एक अनाथ आहे, एका दासीची मुलगी आहे, कमी सामाजिक स्थितीची मिश्र जातीची व्यक्ती आहे, कविपुराच्या राजकन्येशी थुंकणारा म्हणून जोडलेली आहे. हे सर्व असूनही, तिने स्वतःला शिकण्याच्या आणि तत्वज्ञानी बनण्याच्या जीवनात वाहून घेण्याचा निर्धार केला आहे. शार्वे संस्कृत आणि तत्त्वज्ञानात प्रवेश करण्यासाठी जात आणि लिंगाच्या सामाजिक मर्यादांवर मात करू शकतात का? जर ती यशस्वी झाली, तर तिच्या शिकवणीला जग मान्य करेल का?

शार्वेची कथा एका समकालीन स्त्री अभ्यासकाच्या अनुभवातून सांगितली गेली आहे जी तिच्या संशोधनादरम्यान एका प्राचीन स्त्री तत्त्ववेत्त्याच्या शिल्पाचा शोध घेते. हे शिल्प शार्वयच्या जीवनाचे स्वप्न पाहण्यासाठी शैक्षणिक प्रेरणा देते. ती या अपवादात्मक ऐतिहासिक पात्राशी एक बंध निर्माण करते कारण ती शार्वेच्या आयुष्यातील महत्त्वाची ठिकाणे आणि वस्तूंना भेटते.

ही उल्लेखनीय पदार्पण कादंबरी संवेदनशीलतेने प्राचीन भारतातील एक सामान्य, उपेक्षित व्यक्ती म्हणजे काय याचा शोध घेते आणि शतकानुशतके पुरुषांचे वर्चस्व असलेल्या तत्त्वज्ञानाच्या अनुशासनातील लिंग, वर्ग आणि जातीय पूर्वाग्रहांवर प्रश्नचिन्ह उपस्थित करते. वैचित्र्यपूर्ण, वातावरणीय आणि समृद्ध कल्पित, शार्वे ही ऐतिहासिक कथा आहे.

कमी वाचा