1990 च्या दशकाच्या उत्तरार्धात एका संध्याकाळी, जेव्हा अब्दुल करीम तेलगीने 80 लाखांहून अधिक रुपये खर्च केले, त्या वेळी वीस किलोग्रॅम सोने खरेदी करण्यासाठी पुरेशी रक्कम, मुंबईच्या डान्सबारमधील एका डान्सरवर, पोलिस, राजकारणी आणि अंडरवर्ल्ड यांनी लगेचच ते ताब्यात घेतले. सूचना ही व्यक्ती कोण होती? त्याचा कोणता व्यवसाय होता? काही वर्षांपूर्वी रेल्वे स्टेशनवर शेंगदाणे विकणारा माणूस इतका श्रीमंत कसा झाला?

2001 मध्ये, जेव्हा तेलगीला मुंबई पोलिसांनी अटक केली होती, तेव्हा त्याचा बनावट स्टॅम्प पेपर घोटाळा भारतीय इतिहासातील सर्वात मोठा होता, अंदाजे 30,000 कोटी रुपयांचा. संजय सिंग म्हणून, तेव्हा एक तरुण

NDTV च्या रिपोर्टर-ज्याने अखेरीस 2003 मध्ये घोटाळा उघडकीस आणला- शोधून काढले, त्यात केवळ मनाला चटका लावणाऱ्या आकड्यांपेक्षा बरेच काही होते. नाशिकमधील सरकारच्या बारकाईने सुरक्षित असलेल्या सिक्युरिटी प्रेसमधून मिळालेल्या 'अप्रचलित' मशिनवर छापलेल्या स्टॅम्प पेपरची गुणवत्ता इतकी चांगली होती की ती खऱ्यांशिवाय सांगणे कठीण होते.

धूर्त आणि साधनसंपन्न, तेलगीने केवळ सरकारी अधिकारीच नव्हे तर 'व्यावसायिक' असलेल्या व्यवस्थापन अधिकाऱ्यांनाही गुंतवून एक दशकाहून अधिक काळ हे रॅकेट फोफावत ठेवले.

त्याचे नेटवर्क वाढवले.

सखोल तपास कार्याचा परिणाम, वैयक्तिक मुलाखती आणि गोपनीय केस दस्तऐवज, तेलगी: रिपोर्टर्स डायरी हे एका व्यक्तीचे रोमांचकारी खाते आहे ज्याने एक व्यापक बनावट तयार केले.

हजारो कोटींचे साम्राज्य आणि अकल्पनीय प्रमाणातील घोटाळ्याचा सूत्रधार.