1920 आणि 1930 च्या दशकात, मानवभक्षक वाघ आणि बिबट्या यांनी कुमाऊँच्या लोकसंख्येला उद्ध्वस्त केले आणि मोठ्या संख्येने गावकऱ्यांचा मृत्यू झाला. उदाहरणार्थ, चंपावत मानव-भक्षकाने सहा वर्षांत 434 हून अधिक लोकांचा बळी घेतला होता, आणि पनार मानव-भक्षकाने 400 हून अधिक लोकांचा बळी घेतला होता. जिम कॉर्बेटने या धोक्याचा अंत करण्याच्या त्यांच्या आवाहनांना उत्तर देताना त्या प्रदेशातील हजारो कुटुंबांसाठी नायक बनले. नैनितालमध्ये जन्मलेल्या आणि स्थानिक बोलीभाषेत अस्खलित असलेल्या कॉर्बेटने शेकडो चौरस किलोमीटर पसरलेल्या स्थानिक जंगलांमध्ये सहनशक्तीच्या पलीकडे धीर धरण्यासाठी स्वतःला प्रशिक्षण दिले आणि एक उत्कृष्ट शॉट घेतला. ते भारतातील वन्यजीवांवरील एक उद्बोधक लेखक देखील होते, ज्यांची पुस्तके आजही जगभरात आनंदाने वाचली जातात आणि एक संवर्धनवादी ज्यांचा वारसा अजूनही साजरा केला जातो.

डफ हार्ट-डेव्हिस यांनी भारतीय रेल्वेत लिपिक म्हणून एक दिवसाची नोकरी करणाऱ्या या अत्यंत खाजगी, निगर्वी व्यक्तीचे चरित्र एकत्र केले आहे. अनेकदा, कॉर्बेटच्या स्वतःच्या लिखित शब्दाद्वारे, लेखक कुमाऊच्या नायकाला पुन्हा एकदा जिवंत करून, अनुक्रमे आणि संदर्भानुसार त्याच्या साहसांवर प्रकाश टाकतो.