मला आश्चर्य वाटते की ते मला आठवतात का कारण मला त्यांची आठवण येते. कॅम्पलमधल्या घराच्या मुख्य दाराच्या दोन्ही बाजूला संत्रींप्रमाणे उभ्या असलेल्या दोन मोठ्या कॅक्टीप्रमाणे. किंवा मी गेलेल्या प्राथमिक शाळेजवळ ज्या आंब्याच्या झाडाखाली साप बसला होता. किंवा कॅनोपी रेन ट्रीज ज्यांनी मला कला अकादमीच्या वर्गात जाताना पाहिले. मला ते सर्व आठवते. कारण जेव्हा एखादी जागा सोडते तेव्हा केवळ आपण सोडलेल्या लोकांच्याच आठवणी बनत नाहीत. आठवणी देखील वाळू आणि टरफले, आवाज आणि वास आणि प्राणी आणि झाडे बनलेल्या असतात.'