आपल्या जगण्याच्या माणसे नकळतपणे प्रवास करतात आणि आपले भावविश्व व्यापून घेतात. मध्ये काही दूर करतात, तर काही मध्येच थबकतात. त्यांच्या असण्या-नसण्याची सवय आपल्याला असते. त्यांच्यामुळे आपली समृद्धी होत असते, तर नसण्याने पोरांची भावना आत खोलवरची ठणकत असते. कमाल असतात ही माणसे? उत्तुंग म्हणून मिरवण्यापासून सामान्य म्हणून स्वीकारण्या-नाकारण्यापर्यंत? अशी माणसे आपल्याला पुरती कळली या समजात आपण वावरत असतो; पण खरं ती किती कळत असते? का ती अशी कल्पना आपल्या परिघात निसटून जातात? तुमचा- आचाचा आणि उभं आयुष्य व्यापून या माणसाबद्दल हा एक मनोज्ञ प्रवास. सतत चालणारा आणि सतत चकवे निर्माण करणारा… गोत्र