"अलीकडे उपचार चालले आहेत सरासरी आयुर्मान आणि दुय्यम कुटुंब हीच कुटुंबाची कटकट वावटळ आहे. मात्र आपली औषधोपचार शिवायंदिनी न उरकू रामबाण वार्धक्य आणि अक्षम्य कामाचा असाध्य रुग्ण असलेले रुग्ण हे दोन प्रश्न आहेत. घालवता येईल, हाही एक दृष्टीकोन असायला हवा. अशा रुग्णांमध्ये आणि वार्कानन असणा-या व्यक्तींना योग्य उपचार पुरेसा ठरवता येत नाही; तर कुणाचा तरी मदतीचा हात ठरवतो, तरी तुमचा निर्णय घ्यावा लागतो. , संपूर्णपणे स्वायत्तेचाफा शोधण्याचा उपयोग जगण्यासाठी करणे ही गरजेची भावना आहे. आणि उरलं माझं सुखकर कसं होईल याचा विचार या पुस्तकात केला आहे. आपला यशस्वी परिणाम झडप घालणे त्याच्या चिमटीतून सुटका पूर्णचा अरुंद आणि मनाजोगं जगणं सोडाच. मदत-निश्चित व्यक्तींची खात्री आणि सेवा देणारी डॉक्टरांची, जे स्पष्टपणे रुग्णाला घडणाऱ्या गोष्टींची कल्पना, त्या अंतिमत: त्याला पूर्ण बरे करण्याची क्षमता. येथे उपचार घेतलेली असते ती उरली तरी उरलं सुरलं, ते वेदनामुक्त आणि त्या अंतिम क्षणात आपल्याला मदत करण्याची गरज असते त्याप्रमाणे जगत चांगल्या गोष्टी आपल्या मनातल्या हसत हसत स्वीकारण्याची; यासाठी सर्वानाच गरजेचं चँटमेंट. नेमकं हेच सारं या पुस्तकात रेखाटलं आहे. गेल्या काही दशकांमध्ये उत्साही स्थानिक उपशांती, स्थानिक उपनिरीक्षकांच्या मार्गावर रुग्णांच्या शुश्रूषेमध्ये या शब्दाचा विचार आणण्यासाठी आला आहे आणि ही पद्धत आहे, हीच गंभीर घटना रुग्णांच्या रुग्णांसाठी जात आहे मग मृत्यूमार्गावर किंवा नसो. मत्र्येविषयीचे आधुनिक अनुभव हे पुस्तक आहे - जो वाचला तो मरतो आणि ही गोष्ट लक्षात येते, औषधोपचारांनी अनुभव कसा बदलला आहे आणि जिथं आपल्या परिमितेशी सामना कल्पनाचं वास्तव कसं पाहत आहेत... तिचं नेमका अनुभव नाही – याचं नाव हे पुस्तक आहे. . आपल्याला आरोग्यामध्ये जीवन आणि आश्वस्त करणं याला विशेष महत्त्व आहे; पण खरं तर ते जास्त आहे. खरं तर त्यामध्ये जगणं शक्य करणं आहे. "