थामिळाचि हा दुसरा कवी नव्हे; तिचे कार्य ग्रामीण जीवनात रुजलेल्या आपल्या वारशाच्या समृद्धतेचे प्रतीक आहे. आशेची शक्यता आणून, ती वानपेची, तिची पूर्वज देवता आणि आत्मा यांच्या व्यक्तिमत्त्वाला आमंत्रित करते. तिचा काव्यसंग्रह, द थ्रोब ऑफ सायलेन्स, पूर्वज आणि वंशज यांच्याशी मानवी नातेसंबंधातील अखंड सातत्य आणि हे वातावरण जे आपण इतर सजीव आणि निर्जीव प्राण्यांसोबत सामायिक करतो त्याचे प्रतिनिधित्व करतो. जरी आधुनिक जगाने विकृतीकरण केले आणि खून केले तरीही ते अद्याप गमावलेली आशा किंवा गोड भूतकाळाची अप्रभावी स्मृती नाही. थामिझाची वानपेचीचे पर्यायी वास्तव काव्यात्मक एपिफनीजमध्ये जिवंत होते.