केरळच्या उपनगरातील एका निवांत लहानशा परिसरात तो कुठेही दिसत नाही. तो स्वत:ला शुन्य, शून्य म्हणतो. तो कोण आहे? एक वेडा? एक गडद जादूगार? एक फसवणूक? की अवधूत, ज्ञानी आत्मा? सामी-जसे ते त्याला म्हणतात-स्थानिक ताडीच्या दुकानाच्या मागील अंगणात एका लहानशा झोपडीत स्थायिक होतात. येथे तो बोधकथा फिरवतो, आशीर्वाद देतो, शाप देतो, काळ्या चहाचे अंतहीन ग्लास पितो आणि संपूर्ण स्वातंत्र्यात जगतो. क्वचित प्रसंगी, तो त्याच्या जुन्या, बांबू-रीड बासरीवर आत्मा ढवळून घेणारे धुन वाजवतो. मग, तो जसा अनाकलनीयपणे आला तसाच शुन्य गायब झाला, नवीन अवधूताचा, नव्या युगाचा मार्ग निश्चित करतो. श्री एम ची ही पहिली कादंबरी म्हणजे शून्यावर एक चिंतन आहे जी वास्तव आणि मेक-बिलीव्ह, मर्यादित आणि अनंत यांच्यातील भिंत कोसळते. त्याच्या अतिरिक्त कथाकथनाने आणि प्रगल्भ शहाणपणाने, ते आपल्याला 'शून्य' च्या क्षेत्रात घेऊन जाते, गहन आणि चिरस्थायी शांततेची शून्यता, सर्व गोष्टींचा प्रारंभ आणि शेवट.